လွပေသာပန္း

ေလဆိပ္မွာ ပန္းေတြခင္းက်င္းထားတာကို႐ိုက္ထားတာ

花蓮 သို႕ သြားလည္ျခင္း

ရထားေပၚမွာ


太魯閣 (ေခ်ာက္ကမ္းပါး)





遠雄海洋公園 (ပန္းျခံထဲမွာ)



東華大學

ဘာေရးရမွန္းမသိဘူး။ စိတ္ေတြေလလြင့္ေနတယ္။
ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ဘဝၾကီးကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္။
ေလာကၾကီးက အခြင့္အေရးေပးရင္ေပါ့။
ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ဘဝဆိုတာ မိသားစု တူတူေနရတဲ့ဘဝကိုပါ။
အခ်ိန္ေတြက ၁ခါ၁ေလ ျဖတ္သန္းရတာ ျမန္သလို ၁ခါ၁ေလက်ေတာ့လဲ ေႏွးတယ္။

About Winnie Pooh

Winnie the pooh, the lovable bear who's stuffed with fluff, is also called Pooh or Pooh Bear, but never, ever, just Winnie.
Pooh endlessly craves a snackerel of whatever little something is at hand (preferably honey) to soothe that insatiable "rumbly in his tumbly". But even honey isn't as important as his friends. Their happiness and feelings are Pooh's chief concern, and there is no better friend than the Pooh.

ေနမေကာင္းေသာတစ္ေန႕

ေဆးရုံမွာေနရတာပ်င္းစရာၾကီး
ေဆးစစ္စရာရွိတယ္ဆိုလို႕ တာလာရတယ္။
အဆင္ေျပတာတခုက ကြန္ပ်ဴတာသုံးလို႕ ရတယ္။ နဲနဲေဝးတာတခုဘဲ။
ဒီေန႕ ေသြးေဖာက္ရတယ္ ၊ ခါတိုင္း ေသြးေဖာက္ရင္ ေသြးေၾကာေသးေပမဲ့ တစ္ေခါက္တည္း ရေအာင္ေဖာက္ေပးတယ္။


ဒီေန႕ က်ေတာ့ ဘာလို႕ မွန္းမသိပါဘူး ၊ ကေသြးေၾကာရွာမေတြ႕ ဘူးထင္ပါ့ ၊ လက္ကိုတျဗန္းျဗန္းနဲ႕ ႐ိုက္ ၊ ႐ိုက္လဲေသြးေၾကာထြက္မလာဘူး။
အဲဒါနဲ႕ လက္ကိုေကြးလိုက္ဆန္႕ လိုက္လုပ္ေနတယ္။ သိပ္ေတာ့မၾကည့္ရဲဘူး ၊ ခိုးေတာ့ၾကည့္တယ္။
ေဆးထိုးတံနဲ႕ အပ္ထုတ္လိုက္တယ္ ၊ ညာတံေတာင္ဆစ္ရဲ့လက္မွာစမ္းလို႕ ။ မထုတ္ေသးဘူး ၊ ဘယ္ဘက္လက္ကိုထက္စမ္းတယ္။
ေရွ႕ ကအတိုင္းဘဲ လက္ကိုေလ့က်င့္ခန္းေတြလုပ္ အေၾကာထပ္ရွာတယ္။ ရွာလို႕ မေတြ႕ ဘူးဆိုဘဲ ၊ ရွာေတြ႕ မေတြ႕ ေတာ့မသိဘူး။
အပ္ကိုလက္ထဲစထဲ့လိုက္တယ္ ၊ နဲနဲေတာ့နာေနျပီ။ ေသြးကလဲမထြက္လာဘူး ၊ ဆရာမက အပ္ထဲ့ထားရင္း ေသြးေၾကာကိုထပ္ရွာတယ္။ ရွာလို႕ မေတြ႕ ပါဘူး၊
အပ္ကိုျပန္ဆြဲထုတ္လိုက္တယ္။ ၂ဖက္လုံးရွာမေတြ႕တာနဲ႕ လက္ဖဝါးရဲ့ အေပၚ
အဲဒီေနရာက ေသြးေဖာက္ရင္ပိုနာလို႕ လား ၾကားဖူးတာေတာ့အဲဒီေနရာမေဖာက္ရဘူးတဲ့။ ဒါေပမဲ့ သူကေဖာက္မယ္ဆိုလဲေပးေဖာက္ရမွာဘဲေလ။
အဲဒီေနရာကို ထပ္စမ္းတယ္ ၊ ႐ိုက္ျပန္ေရာ။ ဒီတခါ သူကေျပာတယ္ "အပ္အေသးနဲ႕ ဘဲလုပ္မယ္ ၊ လုံးဝမနာေစရဘူး" တဲ့။ ယုံပါတယ္။
အပ္စထဲ့လိုက္တယ္ ၊ အမယ္ ေသြးေတြက်လာတယ္ ၊ အမ်ားၾကီးေတာ့မဟုတ္ဘူး ၊ ေဆးထိုးအပ္အဝနားမွာတင္ ေသြးကုန္သြားတယ္။ မထြက္လာေတာ့ဘူး။ အဲဒါနဲ႕ ေသြးေဖာက္တဲ့ဆရာမလဲ မတတ္ႏိုင္ဘဲ အပ္ကိုဆြဲထုတ္လိုက္ရတယ္။ ခဏေနေတာ့ ေနာက္ဆရာမ၁ေယာက္ထပ္လာတယ္ ၊ သူတို႕ ကအံ့ဩေနတာ ၊ ေသြးတိတ္ေဆးေသာက္ထားလားတဲ့ ၊ ကိုယ္ကလဲမေသာက္ဘူးေပါ့။
ဘယ္ဘက္လက္ကို ႐ိုက္ျပီးလာေဖာက္တာ၊ ေသြးကထပ္မထြက္ဘူးဗ်ာ။ အဲဒါနဲ႕ ဆရာမက အထဲမွာထပ္ရွာတာ ၊ ေတြးရင္ေၾကာက္ဖို႕ ေကာင္းတယ္။ အရမ္းနာလို႕ ထေအာ္ပစ္ခ်င္တယ္။ အထဲမွာလွည့္ေနတာ က်ဥ္ေၾကာသြားထိတယ္။ ၾကက္သီးထစရာပါဘဲ။ ေနာက္ေတာ့ ဘူးအျပည့္ ထုတ္လို႕ ရသြားတာပါဘဲ။

အဲ့ဒီေသြးထုတ္ရင္းနဲ႕ ၉တန္းတုန္းကအေၾကာင္းသြားသတိရမိတယ္။ ေသြးထုတ္တာနဲ႕ ေဆးသြင္းတဲ့အေၾကာက တူတူပဲလားမသိပါဘူး။

ငယ္ငယ္က မာလကာသီးဆို အရမ္းၾကိဳက္ ၊ မာလကာသီးစားျပီး ဗိုက္နာလို႕ ။ ေနာက္ေတာ့ အူအတက္ေရာင္လို႕ တဲ့။ operation လုပ္လိုက္ရတယ္။ ခြဲစိတ္ျပီးေတာ့ ေဆးေတြထပ္သြင္းရတယ္ ၊ အဲ့ဒီမွာ ျပသာနာက လက္ေရာင္လာတယ္ ၊ ေဆးမဝင္ေတာ့ဘူး။ အဲဒါဆရာမက အေၾကာထပ္ရွာျပီးေျပာင္းသြင္းျပန္ေရာ၊ ရွာလို႕ မရျပန္ဘူးဘဲ။ ေျခေထာက္ထိေတာင္ရွာမယ္ဆိုျပီး ျဖစ္သြားတယ္။ ၃ နာရီေလာက္ ရွာလိုက္ရတယ္။ ေနာက္ေတာ့ရသြားတာပါဘဲ။
ခြဲစိတ္ဆရာဝန္ၾကီးေတြက အရမ္းကြၽမ္းက်င္တယ္ ၊ ခ်က္ခ်င္းကိုရွာေတြ႕ တာပဲ ၊ သူ႕ ကြၽမ္းက်င္ရာပါဘဲ။

သံေယာဇဥ္

၈တန္းတုန္းက သြားတက္ရတဲ့က်ဴရွင္၁ခုမွာ အသားျဖဴျဖဴနဲ႕ ပိန္ပိန္ေကာင္မေလး၁ေယာက္ ၊
ကိုယ္ကလဲ စကားနဲ ၊ သူကလဲ စကားနဲ ၊ အက်င့္ကအဲဒီထဲက တူေနတာ။ မလႈပ္တလႈပ္နဲ႕ ၊ ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္စရာေလး ၊ ဒါေပမဲ့ သူမ်ားေတြလို လြယ္လြယ္ကူကူ ခင္လိုက္တာမ်ိဳးလဲမရွိ၊ သူကလဲအဲဒီတိုင္းဘဲထင္ပါ့။
ဒါေပမဲ့ သူမဟာ ကိုယ့္ဘဝမွာ အခင္မင္ အရင္းႏွီးဆုံး သူငယ္ခ်င္း၁ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။
ေနာက္ေတာ့က်ဴရွင္တက္ရင္းနဲ႕ ခင္ခြင့္ရသြားတာပါဘဲ။
တက္တဲ့ေက်ာင္းကတူတူပဲ။ သူက ၅တန္းမွ ေက်ာင္းေျပာင္းလာတာေလ ၊ ဒါေတာင္ေက်ာင္းမွာမသိဘဲ။ ကိုယ္ကေက်ာင္းမွာ စတားမွ မဟုတ္ဘဲ :)
သူမ်ားေတြလို ဟိုဘက္ခန္း ဒီဘက္ခန္းလဲ သြားမွ မသြားတာ။ သူကလဲ ကိုယ့္ကိုမသိဘူးတဲ့ ၊ ဘာဆန္းလဲ ဒီေလာက္စိတ္တူေနတာ။
တခ်ိန္ ၾကိဳက္တဲ့သူ တူတူျဖစ္မွာေတာင္ စိုးရိမ္ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က သူ႕ အတြက္ စြန္႕ လြတ္ေပးမွာပါ ၊ သူ႕ ကိုအဲေလာက္ခ်စ္တာပါ။ သူမ်ားေတြလို သူငယ္ခ်င္းၾကိဳက္တဲ့သူကို လုယူတတ္တဲ့ အစားထဲမွာ မပါပါဘူး။
အဲဒီတုန္းက အဲေလာက္မခင္ေသးဘူး။ ၉တန္းက်ေတာ့ က်ဴရွင္မတူေတာ့ဘူး ၊ ၁၀တန္းလဲမတူပါဘူး။ မုန္႕ စားဆင္းခ်ိန္ ေက်ာင္းမွာေတာ့ အျမဲေတြ႕ ျဖစ္ေနတယ္။
၅တန္းကေန ၁၀တန္းထိ တူတူေပါင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ လဲအရမ္းခင္တာပါဘဲ။ သူငယ္ခ်င္းနဲေတာ့ ရွိတဲ့သူငယ္ခ်င္းဘဲ ခင္တာ မဆန္းပါဘူး။
ကိုယ့္အခန္းထဲက ဘယ္သူနဲ႕ မွ သူငယ္ခ်င္းမလုပ္ဘူး။ ေဘးမွာထိုင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ဘဲျပီးတယ္။

အရင္ ၅တန္း မွ ၇တန္းထိ အခန္းမေျပာင္းဘဲတူတူတက္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕လဲ အရမ္းခင္ပါတယ္။
၈တန္း အခန္းခြဲသြားေတာ့ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ခုဏက က်ဴရွင္မွာသိခဲ့တဲ့သူငယ္ခ်င္း အခန္းသြားတူပါတယ္ ၊ သူတို႕ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သြားပါတယ္။
ေက်ာင္းမွာနာမည္ၾကီးတဲ့သူေတာ့သိပါတယ္။ ကိုယ္ကသိပ္ေတာ္တဲ့ အခန္းမွာမဟုတ္ပါဘူး၊ ညံ့ပါတယ္ ၊ C ခန္းမွာပါ။
ဒါေပမဲ့ ၈တန္းက်ဴရွင္မွာခင္လိုက္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုေတာ့ဘယ္သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ မွမတူပါဘူး။ သူ႕ ကိုေတာ္ေတာ္ခင္တာပါ။ ညီအစ္မလိုလို ၊ အခ်စ္ေတာ္လိုလို ဘယ္လိုမွန္းေတာ့မေျပာတတ္ဘူး။
သူ႕ အတြက္ဘာဘဲလုပ္ေပးရ ေက်နပ္တယ္။ သူကလဲ အဲဒီတိုင္းဘဲ။ ခဏခဏ ငိုခ်င္တာလဲတူတယ္။ သူကပိန္တယ္ ၊ ကိုယ္ကဝတယ္။ အဝတ္အစား အျမဲတူတူဝတ္တယ္။ ကိုယ့္မွာဘာရွိလဲ သူ႕ မွာလဲရွိရမွ။ ၁၀တန္းျပီးေတာ္ေတာ္ၾကာမွ သူနဲ႕ က်ဴရွင္တူတူတက္ရင္း အရမ္းခင္သြားတာ။
တရုတ္က်ဴရွင္တက္ေတာ့ အဲဒီကအမၾကီး၁ေယာက္က နင္တို႕ ကအျမြာလားတဲ့ ၊ ဟုတ္တယ္လို႕ ။
ဟိုကလဲေျပာတာကို ယုံတယ္။ အမွန္က တရုတ္နာမည္စာလုံးမွမတူတာကို။ သူမ်ားကိုလဲ ၂ေယာက္ အတည္ေပါက္နဲ႕ ေနာက္ေသး။
သူနဲ႕ မရင္းႏွီးခင္တုန္းက ေရွ႕ မွာတျခားသူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ျပသနာေတြ ရွိခဲ့ဘူးတယ္။ ဒါကိုသူလဲ သိတယ္ ၊ သူလဲ နဲနဲမွ မေက်နပ္ဘူးတဲ့ ၊ ကိုယ္လဲမေက်နပ္ေပမဲ့ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူးေလ။
ခုထက္ထိ အဲဒီလူေတြနဲ႕ လမ္းမွာေတြ႕ ရင္ သူကကိုယ့္ထက္ပိုနာျပတာ။ ၂ ေယာက္တူတူေနမယ္လို႕ ေျပာခဲ့ျပီးမွ သူက မိဘစကားနားေထာင္သြားျပီေလ။
ဒီတိုင္းဘဲ သူမ်ားကိုေပးလိုက္ရေတာ့မွာေပါ့ေလ။ သူ႕ မဂၤလာပြဲ ကိုေတာ့တက္ခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ သြားျဖစ္မယ္မထင္ပါဘူး။ သြားရင္ကိုယ္ဘဲခံစားရမွာေလ။
သူကေတာ့ေပ်ာ္ေနမွာေပါ့။ အရင္တုန္းက ၂ေယာက္ထဲတူတူ ေလွ်ာက္သြားခဲ့ရတဲ့ ဘဝကိုေပ်ာ္တယ္။
အမွန္က သူ႕ မဂၤလာပြဲမတိုင္ခင္ အရင္တုန္းကလိုဘဲေပ်ာ္ခ်င္လို႕ ျပန္ခ်င္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ သူအားေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူး။
ခုဆို အသည္းတျခမ္းပဲ့သြားပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂လက သူကေျပာတယ္ ၊ သူ႕ဆီျပန္လာပါတဲ့။ တူတူအလုပ္လုပ္ျပီးေနမယ္လို႕ ေျပာတယ္။ အခုေတာ့လဲ ေဆာင္ေတာ့မယ္တဲ့။
အေျခအေနေတြကေျပာင္းလဲသြားျပီေလ။
အရင္တုန္းက သူ႕အိမ္က သူ႕ ကိုအိမ္ေထာင္ခ်ေပးမယ္လို႕ ေျပာရင္ ကိုယ္ကအျပင္းအထန္ကန္႕ ကြက္တယ္။ အေမကေျပာတယ္ ၊ သူမ်ားကိတ္စ မကန္႕ကြက္ရဘူးတဲ့။
အဲလိုေျပာျပီးထဲက ၊ သူဒီ၁ေခါက္လာေျပာေတာ့ အားေပးလိုက္တယ္။ ရင္ထဲမွာေတာ့မေကာင္းပါဘူး ၊ သူ႕ ကိုေတာ့စိတ္ခ်မ္းသာေစခ်င္ပါတယ္။
သူယူခ်င္တာကို ကိုယ့္ေၾကာင့္မယူျဖစ္တာေတာ့မေကာင္းပါဘူးေနာ္။ သူကလူၾကီးေတာ့နဲနဲဆန္တယ္ ၊ အိမ္မွာအၾကီးမို႕ လားမသိ။
သူနဲ႕ ကြဲကြာတာ ငါးႏွစ္ရွိျပီ။ သူကႏွစ္တိုင္းျပန္လာဖို႕ ေျပာတယ္။ ကိုယ္ကလဲမျပန္ျဖစ္ေတာ့ သူစိတ္ကုန္သြားျပီထင္တယ္။ မိဘစကား နားေထာင္သြားတာေပါ့။
ရင္ထဲမွာ သူနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ အျမဲရွိေနပါတယ္။

ေလာကၾကီးကို ေစာ္ကားတာ မဟုတ္ပါ - ၁

လူေတြ ေလာကၾကီးမွာ အမ်ားအားျဖင့္ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ ဘယ္ေတာ့မွလုပ္ပိုင္ခြင့္မရွိပါ။
မလုပ္ခ်င္ဘဲႏွင့္လုပ္ရသည္ကမ်ားသည္။
အလုပ္ခြင္ဝင္လွ်င္ ပိုဆိုးသည္ ၊ ေနမေကာင္း၍ နားခ်င္သည္ မျဖစ္ ေတာ္ၾကာပိုက္ဆံႏွုတ္မည္ ၊ အလုပ္ထုတ္ခံရမည္။
စိတ္ကမလုပ္ခ်င္တာကို အတင္းလုပ္ေနရသည္။ အဲဒါေၾကာင့္ စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားျပီး ေနမေကာင္းျဖစ္ၾကရတာ။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ေသာသူေကာင္းသည္။
ေက်ာင္းတက္သည့္အခါ ေနမေကာင္းျဖစ္လွ်င္ ခြင့္ေတာ့ရသည္ ၊ ဒါေပမဲ့ အၾကာၾကီး ခြင့္ယူျပန္ရင္ စာမရတဲ့အျပင္ စာေတြေမ့သြားတတ္သည္။ အခုမေမ့ေအာင္ ျပန္ျပန္ၾကည့္ေနရသည္ ၊ ဒါေတာင္ေမ့သြားတာေတြတစ္ပုံၾကီး :)


ဆရာဝန္ေတြဆိုတာလဲေတာ္ေတာ္ခက္သည္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္တေယာက္ထဲ ဒီလိုထင္တာမဟုတ္ ၊ သူတို႕ ႏိုင္ငံကလူေတြလဲ ဒီလိုဘဲေျပာၾကတယ္။
၁ခါျပရင္ အေရးမလုပ္ ၊ ၂ခါျပရင္ နဲေတာင္နဲေသးတယ္ဆိုတဲ့ စတိုင္ ၊ ၃ခါျပမွ အကင္းကုတယ္။ ေသေရာေပါ့။ ဒီေလာက္ေစ်းၾကီးတာ။
ေစ်းၾကီးတဲ့ေဆးရုံမွာလုပ္ျပီး ဘာမွမသိဘဲကုတဲ့ ဆရာဝန္လဲရွိေသးတယ္ ၊ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္ေနာ္။ အဲဒါမ်ိဳး အဲလိုႏိုင္ငံက ျဖစ္သင့္လား?

ေစာ္ကားတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ၊ ေျပာျပတာပါ။ ေက်ာင္းက ဆရာ/ဆရာမ ေတြကလဲေတာ္ေတာ္ခက္တယ္။
စဥ္းစားလို႕ မရပါဘူး ၊ သူတို႕ ဆီမွာ software ရွိရက္သားနဲ႕ မေပးခ်င္ၾကဘူး ၊ projectက်ေတာ့ဘယ္ရက္ဆို အျပီးျပီးရမယ္ဆိုတာကရွိေသး ၊ Adobe software ဆိုတာသူေဌးေတြမွ အနားကပ္ႏိုင္တာေလ ၊ Fonts ေတြကလဲသူတို႕ လိုခ်င္တာဘဲ ျဖစ္ရမတဲ့ ၊ online မွာ download လို႕ ရတဲ့ဟာမၾကိဳက္ဘူးတဲ့။
ျပီးေတာ့ အျမတ္ကလဲ ထုတ္ခ်င္ေသးတယ္ ၊ ေက်ာင္းကေတာ့ အရမ္းေစ်းၾကီးပါတယ္ ၊ ဒါေပမဲ့ ဘာဆိုဘာမွ မေပးဘူး။ printer ကိုေက်ာင္းမွာ အလကားေပးမထုတ္ဘူး။
ပိုက္ဆံေပးမွ print ထုတ္ေပးတယ္ ၊ ေက်ာင္းစတက္ေတာ့ ပုံဆြဲဖို႕ ပုံဆြဲစာအုပ္ၾကီး ၁အုပ္ ၊ ခဲတံ ၁ဗူး ၊ ခြၽန္စက္ ၁ခု ျပီးျပီတဲ့။ ေက်ာင္းစာနဲ႕ ပတ္သက္၍ ဝယ္ရတဲ့ဆိုင္က
ေစ်းအရမ္းၾကီးတယ္။ အဲဒါေတြမဝယ္ႏိုင္ရင္ project မျပီးပါဘူး။ ေရာင္စုံစာရြက္လဲ ေစ်းမေသးပါဘူး။
project ျပဖို႕ print အၾကမ္းထုတ္ခိုင္းတာ ၁ရက္စားစရိတ္ကုန္သြားတယ္။ ေနာက္တခါ ထပ္ျပင္ဖို႕ အဲဒီထဲမွာ ေရးမွတ္တာ ၊ အနဲဆုံး ၅ခါ မွ ဆရာမအၾကိဳက္ ရသြားတယ္။ အဲဒါမွ အေခ်ာထုတ္လို႕ ရတာပါ ၊ အေခ်ာထုတ္တာ ေရာင္စုံစာရြက္နဲ႕ပါ။

ဒီၾကားထဲ online မွာ အရွက္မရွိ ၊ ရရင္ရသလို ရည္းစားစကား လိုက္ေျပာသည့္သူမ်ားရွိသည္။
ကိုယ့္ႏိုင္ငံသားအခ်င္းခ်င္း မ႐ိုင္းပင္း မကူညီ ၊ online မွာညာခ်င္ေသးသည္။