Because

စာေရးရတာဝါသနာပါေပမဲ့ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ စာေရးသားျခင္းကို ခဏရပ္နားထားပါအံုးမယ္။
ခဏဆိုေပမဲ့ အၾကာၾကီးျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ တသက္လုံး မေရးေတာ့တာလဲျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
ဘာျဖစ္တာလဲဆိုေတာ့ .......
ဘေလာ့ေလးကို ပိတ္ဖို႕ ဆႏၵရွိေပမဲ့ အမွတ္တရေလးျဖစ္ခဲ့ေစခ်င္လို႕ ပါ။
အားလုံးကိုခင္တဲ့
Winnie Pooh Gallery

ဘဝ ....... ဘဝ

အေဖ ၊ အေမ ၊ အစ္ကို ၊ ညီမေလး .......... ေပ်ာ္စရာေကာင္းေသာမိသားစုေလးတစ္စု။

ေပ်ာ္စရာေကာင္းေသာမိသားစုေလးတစ္စု၏ဘဝေလးထဲသို႕ မေမွ်ာ္လင့္ေသာ အျဖစ္ဆိုးဝင္ေရာက္ခဲ့သည္။

တစ္ေန႕ မွာအေဖကအေမ့ကိုေျပာသည္ "ငါ့မ်က္လုံးေတြျပာျပာေနတယ္ ၊ ဘာမွမျမင္ရဘူး " အလြန္စိတ္ပူတတ္ေသာအေဖ ၊ အေမႏွင့္တူတူ ေဆးခန္းသြားျပၾကသည္။ ေနာက္ဆုံး ဦးေႏွာက္ႏွင့္အာရုံေၾကာဆရာဝန္ၾကီးဆီေရာက္သြားၾကသည္။ ဆရာဝန္ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးစမ္းသပ္ၾကသည္ ၊ ဓတ္မွန္႐ိုက္ၾကသည္ ၊ ေရာဂါအၾကာၾကီးရွာေဖြၾကသည္။ ေနာက္ဆုံးမွာ ေရာဂါရွာေဖြေတြ႕ ရွိသြားၾကသည္ထင္ပါ့။ "ဦးေႏွာက္ထဲမွာေရဝပ္ေနသည္တဲ့" ခြဲစိတ္ကုသလိုက္ရင္ေပ်ာက္ကင္းသြားမည္ဟု ဆရာဝန္ၾကီးမ်ားကေျပာၾကသည္။ မခြဲစိတ္ပါက မ်က္လုံးကြယ္ႏိုင္သည္ ၊ ကိုမာလိုမ်ိဳးျဖစ္ႏိုင္သည္ ဟုေျပာဆိုယူဆၾကသည္။

အေဖကလဲခြဲစိတ္ဖို႕ အားသန္သည္ ၊ ဒါမွ သူ႕ ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းသြားမည္ဟု ထင္ပုံရသည္။ ဦးေႏွာက္ကိုခြဲစိတ္တယ္ဆိုတာ လြယ္တဲ့ကိစၥေတာ့မဟုတ္ ၊ အရမ္းႏူးညံ့သည့္အစိတ္အပိုင္းတစ္ခု။ ေနာက္ဆုံးအားလုံးေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ျပီး ယိုးဒယားမွာခြဲစိတ္ဖို႕ ဆုံးျဖတ္ခဲ့သည္။ အေဖႏွင့္အတူ အေဖ့ညီအရင္း လိုက္ပါသြားသည္။ အေမကေတာ့ ကေလး၂ေယာက္ကို ေစာင့္ေရွာက္ဖို႕ က်န္ခဲ့သည္။ အစ္ကိုကအဲဒီအခ်ိန္မွာ ၁၁ႏွစ္မျပည့္ေသး ၊ ညီမေလးက ၇ႏွစ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကကေလးေတြကေက်ာင္းတက္ေနရတာကိုး။ အေမႏွင့္အတူ အေမ့တူမေလးတစ္ေယာက္ အေဖာ္အျဖစ္လာေနေပးသည္။

အဲဒီအခ်ိန္ကႏိုင္ငံျခားဖုန္းေခၚရင္တိုက္႐ိုက္ေခၚလို႕ မရ။ အိတ္ခ်ိန္းကိုဖုန္းဆက္ျပီးမွ ကိုယ္ေခၚခ်င္တဲ့ နံပတ္ကိုေပး။ အၾကာၾကီးေစာင့္ရသည္။

ခြဲစိတ္ျပီးအေဖသတိျပန္မရေသးေတာ့ဖုန္းေန႕ တိုင္းဆက္တာေတာ့မွတ္မိတယ္။ အေမဆိုေျပာဖြယ္ရာမရွိ ၊ အရမ္းစိတ္ပူေနျပီ။ ကိုယ္က ကေလးဆိုေတာ့ဘာသိမွာလဲ။

တစ္ေန႕ ေက်ာင္းကျပန္လာေတာ့ အားလုံးမ်က္ႏွာမေကာင္းၾကဘူး။ ဘာမွေတာ့မေျပာဘူး။ ေနာက္ေတာ့အေမငိုတယ္။ အေဖဆုံးသြားျပီလို႕ ေျပာတယ္။ ခြဲျပီးရက္၂၀ထိထင္တယ္။ သတိျပန္မလည္လာေတာ့ဘူး။ ဟိုကဆရာဝန္ေတြကဆုံးျပီလို႕ သတ္မွတ္လိုက္ၾကတာပါ။ အေဖဆုံးေတာ့ ၃၈ႏွစ္ဘဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဘဝၾကီး မိုးေမွာင္က်ခဲ့တဲ့ရက္ေတြေပါ့။ အေမဆိုငိုလိုက္တာ ၊ အစ္ကိုလဲငိုတယ္။ ညီမေလးကေတာ့ အေမငိုလို႕ လိုက္ငိုတာ။ အေမဆိုေနမေကာင္းျဖစ္ျပီးအိပ္ရာထဲလဲခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ဒီကေလး၂ေယာက္ကိုလူလားေျမာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ဖို႕ အတြက္ အားတင္းျပီး ေလာကၾကီးကိုရင္ဆိုင္ခဲ့တယ္။

တကယ္လို႕ သြားမခြဲရင္ေကာ အေဖဒီေန႕ ထက္ထိရွိအုန္းမွာလား။ ကံအလွည့္အေျပာင္းေလးတစ္ခုမွာအေဖမရွိေတာ့တာပါ။

အေဖက အရမ္းသေဘာေကာင္းပါတယ္။ ညီမေလးငိုရင္အျမဲခ်ီေနၾကပါ။ ၇ႏွစ္ရွိေနျပီ ၊ ငိုရင္ခ်ီျပီးေခ်ာ့တာဘဲ။

ဒီလမွာအေဖဆုံးသြားတာမို႕ လို႕ လြမ္းလို႕ မွတ္မိသေလာက္စာေရးလိုက္တာပါ။

I Like Winnie Pooh

ဝင္းနီပူးဘယ္ေလာက္ၾကိဳက္လဲလို႕ အိမ္မွာဘယ္ေနရာၾကည့္လိုက္ၾကည့္လိုက္ ဝင္းနီပူးခ်ည္းဘဲ။ ဒါေပမဲ့ ေဘဘီပူး ေတာ့မၾကိဳက္ဘူး။

ဝင္းနီပူးစတစ္ကာဆိုလဲဝယ္တာဘဲ ၊ ဝင္းနီပူးကြန္ပါဗူး ၊ ဓတ္ဗူး ၊ အရုပ္ ၊ ဖိနပ္ ၊ ခဲဖ်က္ ၊ လြယ္အိတ္ ၊ မာဖလာ ၊ ဦးထုပ္ ၊ ေဘာပင္ ၊ ယပ္ေတာင္ ၊ အကၤ် ီ၊ ေစာင္ ၊ ဖုန္းခ်ိတ္ ၊ ေသာ့ခ်ိတ္ ၊ နာရီ ၊ ပိုက္ဆံအိတ္ ရွိရွိသမွ်အသုံးအေဆာင္ၾကိဳက္တာေတြ႕ ရင္ဝယ္ဘဲ။

အိမ္ကလဲမ်က္ခုံးလႈပ္ေနရတယ္။ ဒီေလာက္ဝယ္တာရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႕ ေပါ့။ အရမ္းၾကိဳက္ရင္ႏွစ္ခုဝယ္ပစ္လိုက္တယ္။ တစ္ခုသုံးျပီးတစ္ခုကသိမ္းထားတယ္။

ႂကြားတာမဟုတ္ဘူး ၊ အရမ္းၾကိဳက္တာပါ။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္တစ္ကိုယ္လုံးကိုဝင္းနီပူးနဲ႕ ျခဳံထားလိုက္ခ်င္တယ္။

ဝင္းနီပူးဖုန္းဝယ္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနတယ္။

ဒီမွာကဝင္းနီပူး အကၤ် ီေတြ ဝယ္လို႕ ရတယ္။ ဒစ္စနီး ကုမၼဏီ က ထုတ္တာ။ ေစ်းလဲသိပ္မၾကီးပါဘူး။ တန္တာေပါ့ ၊ ကိုယ္ၾကိဳက္လို႕ လားမသိဘူး ၊ အကုန္လုံးတန္ေနတာဘဲ။

အဲဒါႏွစ္တိုင္းဝယ္တယ္။ အဲဒါ ဒီႏွစ္ ဟိုတပတ္ကဝယ္မယ္ဆိုျပီး အကၤ် ီဆိုင္ကိုသြားေတာ့မရွိေတာ့ဘူး။ ကုမၼဏီက သိမ္းသြားျပီတဲ့ ၊ စိတ္မေကာင္းလိုက္တာ။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ေျပာတယ္။ ဒါဆိုကိုယ့္မွာရွိတဲ့အကၤ် ီေတြေလလံတင္လို႕ ရျပီလို႕ ။ ဟဲဟဲ ၊ မတင္ပါဘူးေနာ္ ၊ ေနာက္တာ။

ေနမေကာင္းဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ post မတင္ႏိုင္ပါ။ အားလုံးဘဲစိတ္ပူၾကလို႕ ေက်းဇူးပါ။

ေတြ႕ဆုံပြဲေလး

ဩဂုတ္လ ၁၂ရက္ေန႕ညက က်ဳံးဟို ရဲ့ ဒန္တီေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ဘေလာက္ဂါမ်ားေတြ႕ဆုံပြဲေလးျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ လူအမ်ားၾကီးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ အားလုံး ခုႏွစ္ေယာက္ပါ။ ကိုဒီကိုလာက စင္ကာပူကေနထိုင္ဝမ္ကိုလာလည္လို႕ ေတြ႕ျဖစ္ၾကတာပါ။ ကိုဒီကိုလာ ၊ ကိုျမစ္က်ိဳးအင္း ၊ ကိုအျဖဴေလး ၊ ဘေလာက္တကာမ်ားရဲ့ ကိုသုေျဒၷ ၊ ဂ်စ္တူးေလး ၊ ေမဒီဇာ ၊ ဝင္းနီးပူး တို႕ေတြ႕ျဖစ္ခဲ့ၾကတာပါ။ ေတြ႕ဆုံပြဲေလးက႐ိုးရွင္းေပမဲ့ အားလုံးခင္မင္စရာေကာင္းပါတယ္။ ဝါသနာတူတဲ့( အားလုံးကစာေရးခ်င္တဲ့)သူခ်င္းမို႕ ေတြ႕ဆုံၾကတာလို႕ ကိုအျဖဴေလးကေျပာတယ္။

မကီကီက ည၁၁နာရီမွျပန္ေရာက္မွာမို႕ မလာျဖစ္ပါဘူးတဲ့။ ကိုေနလင္းကလဲ ေျမာင္လိကိုေရာက္ေနလို႕မလာျဖစ္ပါ။ ဝါဝါကေတာ့ ညဘက္အလုပ္ဆင္းရမယ္ဆိုလားဘဲ။

သူတို႕ဟာသူတို႕ေတာ့စကားေတြေျပာၾကတာဘဲ။ ဝင္းနီးပူးကေတာ့ ၁ခြန္းစ ၂ခြန္းစေတာ့ေျပာပါတယ္။ သိပ္ေတာ့လဲမေျပာျဖစ္ပါဘူး။ ဘေလာက္တကာမ်ားရဲ့ ကိုသုေျဒၷ နဲ႕ ေမဒီဇာကေနာက္က်မွေရာက္လာတာပါ။ သူတို႕လာေတာ့ဝိုင္းကပိုျပည့္စုံသြားေပမဲ့ ဝင္းနီးပူးက ျပန္ရမဲ့အခ်ိန္ေရာက္လို႕ျပန္လာခဲ့တယ္။

ကိုျကီးသုေျဒၷကေရာက္တာနဲ႕ စကားေတြအဆက္မျပတ္ေျပာတယ္။ ေျပာတဲ့စကားေတြကလဲ ျပည့္စုံပါေပတယ္။ ကိုယ္ကစာေရးတာမေကာင္းဘူးလို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ထင္ေနတာေတြကို ကိုျကီးသုေျဒၷ စကားၾကားေတာ့ အားတက္သြားခဲ့ပါတယ္။ ေက်းဇူးပါကိုျကီးသုေျဒၷေရ။ အဲဒီရက္က အၾကာၾကီးတာေနခြင့္ရခဲ့ရင္ ဒီထက္တန္ဖိုးရွိတဲ့စကားေတြၾကားရအုန္းမွာပါေလ။

ခ်င္းကြမ္းရန္ 青光眼 （Glaucoma)

ဒီေရာဂါကို ျမန္မာျပည္မွာ သိေတာင္မသိဘူး ၊ ၾကားလဲမၾကားဖူးဘူး။ မ်က္လုံးထဲက ဖိအားမ်ားလို႕ ျဖစ္တဲ့ေရာဂါတဲ့။ ဖိအားမ်ားတိုင္း အဲဒီေရာဂါျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္တာလို႕ ေျပာၾကတာဘဲ။ အားလုံးသိေအာင္လို႕ ေျပာျပတာပါ။ သိပ္ေတာ့မသိဘူး။ မွားသြားရင္လဲျပန္ေျပာၾကေနာ္။

မႏွစ္က(2008) ေဖေဖာ္ဝါရီေလာက္ထဲကမ်က္လုံးက၁မ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ေနတယ္။ မ်က္လုံးထဲကေအာင့္တာလား ၊ ေညာင္းတာလား ၊ ကိုက္တာလား မသိဘူး။ ကိုယ္တိုင္ကမ်က္မွန္တတ္ေတာ့ ပါဝါမ်ားတက္လားမသိဘူးလို႕ ေတာ့ထင္လိုက္တယ္။ အလုပ္လုပ္ေနတာဆိုေတာ့ ကြန္ျပဴတာကိုေန႕ မအားညမအား ၾကည့္ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္လား ဆိုျပီး လားေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ ဒီတိုင္းဘဲေနလိုက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က အလုပ္ေတြတအားမ်ားေတာ့ မ်က္မွန္ပါဝါဆိုင္ကို အားမွဘဲသြားမယ္လို႕ စိတ္ကူးတာေပါ့။ ဒီလိုျဖစ္ေနရင္းနဲ႕ ေမလေရာက္ေတာ့ မ်က္လုံးမွာ အပူဖုေလးေပါက္ေရာ ၊ မ်က္လုံးနာတာေပါ့။ အဲဒါသြားမျပဘဲ အိမ္မွာရွိတဲ့ တတ္ထရာဆိုင္ကလင္းဘဲအားကိုးလိုက္တယ္။ မေပ်ာက္ဘူး။

မေပ်ာက္ေတာ့ အိမ္နားမွာ မ်က္လုံးျပလို႕ရတဲ့ေဆးခန္း၁ခုရွိတယ္။ အဲကိုေျပးတာေပါ့။ အဲဒီေရာက္ေတာ့ မ်က္လုံးကိုစက္ေတြနဲ႕ စမ္းသပ္တယ္။ အဲဒီမွာ မ်က္လုံးကို ဖိအားတိုင္းတဲ့ကိရိယာေလးလဲရွိတယ္။ တိုင္းေတာ့ ဖိအားက ဘယ္ဘက္ ၄၈ ၊ ညာဘက္ ၄၆ တဲ့။ ဆရာဝန္ျမင္ျပီးလန္႕ သြားတယ္။ အဲေလာက္မ်ားတယ္ေပါ့။ မေကာင္းဘူးတဲ့။ လူသာမန္တစ္ေယာက္ မ်က္လုံးဖိအားက ၂၀ အတြင္းမွာဘဲရွိရမယ္တဲ့။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္၁ပတ္ေရာက္ရင္ လာခ်ိန္ၾကည့္ေနာ္တဲ့ ဆိုျပီး မ်က္လုံးနာေနတာကို ေပ်ာက္ေအာင္ေဆးေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီတုန္းက ကိုယ္ကခပ္ေပါ့ေပါ့ဘဲ။ အေဒၚလဲပါတယ္။ အေဒၚက စိတ္ေတာ့ပူေနတယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေမကိုေျပာျပတယ္။ ဒီလိုဒီလိုျဖစ္ေနတယ္လို႕.။ အေဒၚက အေမကိုေျပာျပတယ္။ ဒီလိုဖိအားမ်ားရင္ ေရာဂါ၁မ်ိဳးရွိတယ္တဲ့ ၊ ခ်င္းကြမ္းရန္ 青光眼 （Glaucoma) အဲဒါျဖစ္ရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲတဲ့။ အဲဒါနဲ႕ ေနာက္၁ပတ္ေတာင္မျပည့္ဘူး။ ထပ္သြားခ်ိန္လိုက္တယ္။

ဖိအားက ဒီအတိုင္းဘဲမေျပာင္းဘူး။ အဲဒါနဲ႕ ဆရာဝန္လဲ အေရးၾကီးတယ္ဆိုျပီး ေဆးရုံၾကီးကိုလႊဲလိုက္တယ္။ ေဆးရုံေရာက္ေတာ့ ၁ရက္လုံးစက္ေတြအမ်ားၾကီးနဲ႕ စစ္ေဆးခံရတယ္။ ေနာက္တစ္ရက္မွ ဆရာဝန္ၾကီးနဲ႕ ေတြ႕ ရတယ္။ ဆရာဝန္ၾကီးကစမ္းလဲျပီးေရာ ၊ အေရးၾကီးတယ္။ ေနာက္၂လေနာက္က်ရင္ မ်က္လုံးကန္းႏိုင္တယ္လို႕ ေျပာပါတယ္။ ခ်င္းကြမ္းရန္ 青光眼 （Glaucoma) ျဖစ္ေနတာလို႕ ေျပာပါတယ္။ မ်က္လုံးဖိအားက်ေအာင္လို႕ ေသာက္ေဆး၂မ်ိဳးေပးတယ္။ မ်က္စဥ္းေဆး၂မ်ိဳးေပးတယ္။ အခ်ိန္အတိက်ထဲ့ခိုင္း ၊ ေသာက္ခိုင္းပါတယ္။ အရမ္းအေရးၾကီးတယ္လို႕လဲေျပာလိုက္တယ္။ ေနာက္တစ္ရက္လာျပခိုင္းတယ္။ ေဆးေသာက္ျပီး ဖိအားျပန္တိုင္းမယ္ေပါ့။ အဲဒီေဆးကေသာက္ျပီး အရမ္းေနရခက္တယ္။ လူတကိုယ္လုံး ထံုေနတယ္။
ေနာက္တစ္ရက္ျပန္သြားျပေတာ့ ဖိအားက သိသိသာသာ က်သြားတယ္။ ဘယ္ဘက္ ၂၀ ၊ ညာဘက္ ၁၆ ဘဲ က်န္ေတာ့တယ္။ အဲဒီတုန္းက စင္ကာပူကေက်ာင္းတတ္ဖို႕ စာကလဲေရာက္ေနေတာ့ လူ၁ေယာက္လုံး ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္းမသိဘူး။

အဲဒါနဲ႕ ဆရာဝန္က ေသာက္ေဆးရပ္ျပီး မ်က္စဥ္းဘဲခပ္ခိုင္းေတာ့တယ္။ ေနာက္၁ပတ္ထပ္ခ်ိန္းလိုက္တယ္။ ေနာက္၁ပတ္မွ ဆရာဝန္ကိုေမးရမွာေပါ့ ၊ စင္ကာပူသြားလို႕ ရမရကို။ ေနာက္တစ္ပတ္ေရာက္ေတာ့ ဆရာဝန္ကိုေမးပါတယ္။ စင္ကာပူမွာစာသြားဖတ္လို႕ ရမလားေပါ့။ ဆရာဝန္ကရပါတယ္တဲ့ ၊ ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ မ်က္လုံးကေတာ့ ပုံမွန္ စစ္ေဆးေနရမွာေပါ့ေလ။ မ်က္စဥ္းလဲအျမဲခပ္ေနရမွာပါတဲ့။ အဲဒီလိုနဲ႕ စင္ကာပူေက်ာင္းကို တစ္ပတ္ေနာက္က်ျပီးတက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဒီေရာဂါက လူၾကီးေတြမွာ အျဖစ္မ်ားတယ္လို႕ သိရပါတယ္။ မ်ိဳး႐ိုးရွိရင္လဲျဖစ္တတ္တယ္လို႕ သိရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မ်ိဳး႐ိုးမရွိလဲ ျဖစ္တတ္တယ္။ ေရာဂါျဖစ္ရင္ ဘာမွသိသာ ခံစားမႈမရွိဘူးတဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္အသိေနာက္က်ျပီး မ်က္လုံးကန္းတာျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္အားလုံးဘဲ မ်က္လုံးဖိအား နဲ႕ မ်က္လုံး စမ္းသပ္ျခင္း ကို တစ္ႏွစ္တစ္ခါလုပ္ဖို႕ အသိေပးလိုက္ပါတယ္။

အေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ေတာ့ google မွာ ႐ိုက္ျပီး ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါတယ္။

ဆက္ဖတ္ၾကည့္မယ္ အေၾကာင္း

ဆက္ဖတ္ၾကည့္မယ္ကိုႏွိတ္ရင္ ဘာမွေျပာင္းလဲမႈမရွိဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။ တဲန္းပလိတ္လဲလိုက္တာ မလုပ္တတ္ေတာ့ဘူး။ ေခါင္းစဥ္ကိုႏွိတ္ျပီးဘဲ ဖတ္ၾကပါလို႕ ေျပာပါရေစ။ အားလုံးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

အပ်င္းေျပ

Winniepooh

For More Games, Visit Dress Up Doll Games