Wednesday, May 13, 2009

ငယ္ငယ္တုန္းက...


ငယ္ငယ္တုန္းက အရမ္းခ်စ္ရတဲ့ေကာင္ေလး၁ေယာက္ရွိခဲ့ဘူးတယ္။ ေကာင္ေလးနာမည္က လင္းညီ ။ ခုႏွစ္တန္းတုန္းက အခန္းတူတူဘဲ ၊ ရွစ္တန္းေရာက္ေတာ့ အခန္းခြဲသြားတာမတူေတာ့ဘူး။ အဲဒီတုန္းကဆိုရင္ သူနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ဘာမဆို အ႐ူးထတယ္။ သူ႕ အိမ္လိပ္စာရယ္ ၊ ဖုန္းနံပတ္ရယ္ကို ေက်ာင္းတက္နာမည္ေခၚစာအုပ္ၾကီးထဲမွာ သြားၾကည့္ရတာ အေမာ။ ေက်ာင္းေပ်ာ္ပြဲမွာ သူ႕ ကိုဓတ္ပုံခိုး႐ိုက္လို႕ သူသိသြားတာ။ သူ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုတာ ကိုယ့္ကိုေနာက္လိုက္တာ။ ဟီး ရွက္တယ္။ အဲဒီတုန္းက ဓတ္ပုံ႐ိုက္ေပမဲ့ မရလိုက္ဘူး။ ကံဆိုးလို႕ ထင္တယ္ ၊ ဖလင္ပ်က္သြားတယ္။ ဖလင္ပ်က္ပုံက ဒီလို ~ အဲဒီတုန္းကအိမ္ကကင္မရာမယူသြားရဲေတာ့ သူမ်ားဆီက ကင္မရာငွါးလိုက္တာ။ အထာမသိေတာ့ ဖလင္ကိုဖြင့္မိတယ္။ ပုံနဲနဲဘဲရလိုက္တယ္၊ သူ႕ ပုံေတာ့မရလိုက္ဘူး။ ႐ိုက္မိတာလဲ၁ပုံထဲ ၊ ပ်က္ေတာ့လဲသူ႕ ဟာ။ ကံဆိုးပါတယ္။

ေက်ာင္းတက္ရင္းနဲ႕ ကိုးတန္းေရာက္သြားေရာ။ ကိုးတန္းမွာ က်ဴရွင္ယူေတာ့ လူျပည္.သြားလို႕ တဲ့ ၊ ကိုယ့္ကိုယ္စားပြဲဝယ္ျပီးတက္ရမယ္တဲ့။ အဲဒါသြားတက္တာေပါ့။ သြားတက္ေတာ့ ဘယ္သူနဲ႕ ေတြ႕လဲသိလား။ အဲဒီေကာင္ေလးကကိုယ္နဲ႕ က်ဴရွင္တူတူဘဲ။ ေပ်ာ္လိုက္တာ။ ဒါေပမဲ့ သူကဘာသာစုံမယူဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ ေတြ႕ ရတာဘဲ ေက်နပ္တယ္။ ေကာင္ေလးရဲ့ သူငယ္ခ်င္း၁အုပ္လုံးပဲ။ ထပ္ေနာက္ခံရတာေပါ့။ အဲဒီတုန္းကကိုယ့္ေဘးမွာထိုင္တဲ့ေကာင္မေလးနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ၾကတယ္။ သူက ႏြယ္ ။ အဲဒီႏွစ္က မွတ္မွတ္ရရ ေနမေကာင္းလို႕ ေဆးရုံတက္ရတာကို ေကာင္ေလးသူငယ္ခ်င္းေတြက "မင္းလုပ္လိုက္လို႕ သူေဆးရုံတက္ရတာ" လို႕ ေနာက္ၾကေသးတယ္။ သူနဲ႕ ခင္ရတဲ့ ကာလ အားလုံးဟာ အမွတ္ရစရာေတြၾကီးပါဘဲ။

ဆယ္တန္းေျဖျပီးေတာ့ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ေကာင္ေလးဆီဖုန္းဆက္ၾကည့္တာေပါ့။ ေကာင္ေလးမာမီက သူ႕ သားကိုတိုပါ့ ၊ မေခၚေပးဘူးဗ်ာ။ အဲဒီတုန္းကေကာင္ေလးနဲ႕မခင္ေသးဘူးေနာ္။ အဲဒါ ႏြယ္ ကေျပာတယ္ ၊ သူေခၚၾကည့္မယ္တဲ့ ၊ သူကအဘြားၾကီးကိုဘာေတြေျပာလိုက္လဲမသိ။ ဟိုကေခၚေပးတယ္။ အဲဒီမွာျပသာနာေတြကစတာဘဲ။ သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ မယုံနဲ႕လို႕ ။ ကိုယ္ေတြ႕ ။ ႏြယ္က ကိုယ္ဒီေကာင္ေလးကို အရမ္းၾကိဳက္မွန္းသိတယ္။ သူေအာင္သြယ္လုပ္ေပးမယ္တဲ့။ ကိုယ္ကလဲဘယ္သိမလဲ ၊ နင္လုပ္ရရင္လဲလုပ္ေပးလို႕ ။ သူတို႕က ပထမေတာ့ေမာင္ႏွမလုပ္ျဖစ္ၾကတယ္၊ ကိုယ္နဲ႕လဲမိတ္ဆက္ေပးေတာ့ေကာင္ေလးနဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ ရင္းႏွီးသြားေအာင္သူဘဲလုပ္ေပးတာ။ သူတို႕ ညတိုင္းဖုန္းေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ေက်နပ္တာေပါ့ေနာ္ ရင္းႏွီးေအာင္လုပ္ေပးထားလို႕ ေက်းဇူးေတာင္တင္တယ္ ႏြယ္ ကို။

ဆယ္တန္းျပီးေတာ့ ႏြယ္ ဆိုတဲ့ေကာင္မေလးနဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ ကြန္ျပဴတာ သင္တန္း၁ခုကို တူတူတက္ျဖစ္ၾကတယ္။ အဲဒီခ်ိန္ထိ အားလုံးဟာေပ်ာ္ေပ်ာ္ဘဲ။ အဲဒီမွာလဲခင္မင္ဖို႕ ေကာင္းတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ထပ္ေတြ႕ပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာခင္ခဲ့တဲ့ေကာင္မေလး၁ေယာက္က ေနဇာ ။ သူကကိုယ္တို႕ ထက္၂ႏွစ္ငယ္တယ္။ ခုဆိုဘယ္ေရာက္ေနလဲေတာင္မသိ။ အဆက္အသြယ္ေတြျပတ္ေနခဲ့တာ။ ႏြယ္က လင္းညီကို မိတ္ဆက္ေပးတာကိုယ္နဲ႕ ။ ဒါေပမဲ့ ေက်ာင္းဆင္းရင္ေက်ာင္းေအာက္မွာလာေစာင့္တဲ့ လင္းညီက ကိုယ့္ကိုလာေစာင့္တာမဟုတ္။ ႏြယ္ကိုတဲ့။ သူတို႕ က အရမ္းခင္တဲ့ ေမာင္ႏွမဆိုဘဲ။ တစ္ရက္တစ္ရက္ ပုံျပင္ဆိုတာလဲေျပာတယ္တဲ့။

ေက်ာင္းတက္ျပီး ၆ လ အၾကာ၁ရက္မွာ လင္းညီက ႏြယ္ကို ကဗ်ာေရးေပးတယ္။ အဲဒီခ်ိန္ထိ ကိုယ္မရိပ္မိဘူး ၊ တုံးပါ့။ နဲနဲၾကာေတာ့ လင္းညီက အဲဒီကဗ်ာ (သူ႕လက္ေရးနဲ႕ သူ႕စာအုပ္နဲ႕ ) ကိုယ့္ကိုလာေပးဖတ္တယ္။ အဲဒီခ်ိန္က ကဗ်ာေတြထုတ္တာ အရမ္းေခတ္စားေနတာ၊ သူကဗ်ာထုတ္မလို႕ တဲ့။ ဘာတဲ့ လူကိုအ႐ူးမ်ားထင္ေနလားမသိ။ ရွိသမွ် ကဗ်ာေတြက အကုန္လုံး ႏြယ္အေၾကာင္းေတြ။ အဲဒီမွာ ကိုယ္လဲေပါက္ကြဲတာေပါ့။ သူ႕ စာအုပ္မွာ "အ႐ူး" လို႕ ေရးေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္ရက္လဲက်ေရာ အိမ္ထိလာျပီး ျပသာနာရွာတယ္။ သူ႕ ကိုဘာလို႕ အဲလိုေရးလဲတဲ့။ ကိုယ္ၾကိဳက္ေနတာသိသိၾကီးနဲ႕ သူမို႕ အဲလိုလုပ္ရက္တာ။ ဒီေကာင္ အ႐ူးဘဲေပါ့။

ေနဇာနဲ႕ ႏြယ္နဲ႕ က အစကတည့္သလိုလိုနဲ႕ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ဘာေတြျဖစ္လဲမသိ။ သိပ္မတည့္ခ်င္ေတာ့။ ေနဇာက ၁ေန႕ က်ေတာ့ေျပာတယ္။ လင္းညီနဲ႕ ႏြယ္ကသိပ္မ႐ိုးသားဘူးတဲ့။ ကိုယ္ကမထင္ပါဘူး။ ႐ိုးသားမွာဘဲလို႕ ေမွ်ာ္လင့္တုန္း။ ဘာလို႕ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္စိတ္နဲ႕ ႏိႈင္းတာကို။ ကိုယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းကိုအဲလိုလုပ္မွာမဟုတ္လို႕ ေလ။ ၁ရက္မွာ ႏြယ္က ကိုယ့္ကိုဘာလာေျပာလဲသိလား။ လင္းညီကသူ႕ ကိုရီးစားစကားေျပာတယ္တဲ့။ အဲဒီခ်ိန္ထိ ႏြယ္႐ိုးသားတယ္လို႕ ထင္တုန္း။ ေနာက္ဆက္တြဲကေတာ့ ႏြယ္ရဲ့ အိုက္တင္က အရမ္းကို ေက်နပ္ေနတဲ့ပုံျမင္မွဘဲ ကိုယ္ အရမ္းေနာက္က်သြားျပီဆိုတာသိလိုက္တယ္။ သူကကိုယ့္ကို လာေမးတယ္ ၊ သူဘယ္လိုလုပ္ရမလဲတဲ့။ ႏြယ္ကအရမ္းတက္ႂကြေနတာေပါ့။ ေမးစရာလားေနာ္ ၊ အေျဖကရွင္းေနတာဘဲဟာ။ အဲဒီခ်ိန္မွာ ကိုယ္သူ႕ ကိုမတားခ်င္ေတာ့ဘူး။ နင္တို႕ လုပ္ခ်င္တာတာ လုပ္က်ပါေတာ့လို႕ ဆိုခ်င္တယ္။

အဲဒီခ်ိန္မွာ ႏြယ္ နဲ႕ ေနဇာ ဘာျဖစ္မွန္းမသိ။ ႏြယ္ကေျပာတယ္ " သူ႕ ကိုေခၚမလား ၊ ငါ့ကိုေခၚမလား ၊ ၂ ေယာက္ထဲကၾကိဳက္တဲ့ ၁ ေယာက္ေရြးတဲ့" ။ ေနဇာကို ေရြးလိုက္တယ္။ သူ႕ ကိုအရမ္းအျမင္ကပ္သြားလို႕ ေလ။ အဲလိုလုပ္ရက္လို႕ ။ အံ့ဩတာ။

လင္းညီနဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ ႏြယ္နဲ႕ အားလုံးအဆက္သြယ္ေတြျပတ္ျပီး ကြန္ျပဴတာသင္တန္းလဲျပီးလို႕ တရုတ္စာသင္တန္းဘက္ကိုကူးတဲ့အခ်ိန္
လင္းညီ အိမ္ကိုဖုန္းဆက္လာတယ္။ သူနဲ႕ ႏြယ္နဲ႕ အဆက္သြယ္မရွိေတာ့ဘူးတဲ့။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းကိုယ္နဲ႕ ဘဲလာေျပာတယ္။ တရုတ္စာသင္တန္းလဲတူတူတက္လိုက္ေသးတယ္။
တရုတ္စာသင္တန္းတက္ျပီး ၃လၾကာေတာ့ဘာလာေျပာလဲသိလား။ အဆက္သြယ္လာျဖတ္တာတဲ့။ သူနဲ႕ ႏြယ္နဲ႕ က ခုထိအဆက္သြယ္ရွိတုန္းတဲ့။ ဒါဆို ဒီေကာင္ ေလွနံ၂ဖက္လာနင္းတာေပါ့။ ကိုယ့္မွာေတာ့မသိဘူးေလ။ ခံလိုက္ရတာပါ။ ၁ခုရွိတယ္ ၊ သူ႕ ကို "အ႐ူး" လို႕ ေရးလိုက္လို႕ လက္စားျပန္လာေခ်တာျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ မိန္းကေလး၁ေယာက္ကို အဲလိုမလုပ္သင့္ပါဘူးေလ။ ေတာ္ေတာ္႐ိုင္းစိုင္းတဲ့အေကာင္။ အဲဒီထဲက ၂ေယာက္လုံးကိုၾကည့္လို႕ ကို မရေတာ့ဘူး။ ခ်စ္တာေတြလဲမရွိေတာ့ဘူး။ ၾကာခဲ့ပါျပီ။

Monday, April 27, 2009

လွပေသာပန္း

ေလဆိပ္မွာ ပန္းေတြခင္းက်င္းထားတာကို႐ိုက္ထားတာ










花蓮 သို႕ သြားလည္ျခင္း

ရထားေပၚမွာ


太魯閣 (ေခ်ာက္ကမ္းပါး)





遠雄海洋公園 (ပန္းျခံထဲမွာ)



東華大學


ဘာေရးရမွန္းမသိဘူး။ စိတ္ေတြေလလြင့္ေနတယ္။
ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ဘဝၾကီးကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္။
ေလာကၾကီးက အခြင့္အေရးေပးရင္ေပါ့။
ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ဘဝဆိုတာ မိသားစု တူတူေနရတဲ့ဘဝကိုပါ။
အခ်ိန္ေတြက ၁ခါ၁ေလ ျဖတ္သန္းရတာ ျမန္သလို ၁ခါ၁ေလက်ေတာ့လဲ ေႏွးတယ္။

Saturday, April 18, 2009

About Winnie Pooh






Winnie the pooh, the lovable bear who's stuffed with fluff, is also called Pooh or Pooh Bear, but never, ever, just Winnie.
Pooh endlessly craves a snackerel of whatever little something is at hand (preferably honey) to soothe that insatiable "rumbly in his tumbly". But even honey isn't as important as his friends. Their happiness and feelings are Pooh's chief concern, and there is no better friend than the Pooh.

Friday, April 10, 2009

ေနမေကာင္းေသာတစ္ေန႕

ေဆးရုံမွာေနရတာပ်င္းစရာၾကီး
ေဆးစစ္စရာရွိတယ္ဆိုလို႕ တာလာရတယ္။
အဆင္ေျပတာတခုက ကြန္ပ်ဴတာသုံးလို႕ ရတယ္။ နဲနဲေဝးတာတခုဘဲ။
ဒီေန႕ ေသြးေဖာက္ရတယ္ ၊ ခါတိုင္း ေသြးေဖာက္ရင္ ေသြးေၾကာေသးေပမဲ့ တစ္ေခါက္တည္း ရေအာင္ေဖာက္ေပးတယ္။


ဒီေန႕ က်ေတာ့ ဘာလို႕ မွန္းမသိပါဘူး ၊ ကေသြးေၾကာရွာမေတြ႕ ဘူးထင္ပါ့ ၊ လက္ကိုတျဗန္းျဗန္းနဲ႕ ႐ိုက္ ၊ ႐ိုက္လဲေသြးေၾကာထြက္မလာဘူး။
အဲဒါနဲ႕ လက္ကိုေကြးလိုက္ဆန္႕ လိုက္လုပ္ေနတယ္။ သိပ္ေတာ့မၾကည့္ရဲဘူး ၊ ခိုးေတာ့ၾကည့္တယ္။
ေဆးထိုးတံနဲ႕ အပ္ထုတ္လိုက္တယ္ ၊ ညာတံေတာင္ဆစ္ရဲ့လက္မွာစမ္းလို႕ ။ မထုတ္ေသးဘူး ၊ ဘယ္ဘက္လက္ကိုထက္စမ္းတယ္။
ေရွ႕ ကအတိုင္းဘဲ လက္ကိုေလ့က်င့္ခန္းေတြလုပ္ အေၾကာထပ္ရွာတယ္။ ရွာလို႕ မေတြ႕ ဘူးဆိုဘဲ ၊ ရွာေတြ႕ မေတြ႕ ေတာ့မသိဘူး။
အပ္ကိုလက္ထဲစထဲ့လိုက္တယ္ ၊ နဲနဲေတာ့နာေနျပီ။ ေသြးကလဲမထြက္လာဘူး ၊ ဆရာမက အပ္ထဲ့ထားရင္း ေသြးေၾကာကိုထပ္ရွာတယ္။ ရွာလို႕ မေတြ႕ ပါဘူး၊
အပ္ကိုျပန္ဆြဲထုတ္လိုက္တယ္။ ၂ဖက္လုံးရွာမေတြ႕တာနဲ႕ လက္ဖဝါးရဲ့ အေပၚ
အဲဒီေနရာက ေသြးေဖာက္ရင္ပိုနာလို႕ လား ၾကားဖူးတာေတာ့အဲဒီေနရာမေဖာက္ရဘူးတဲ့။ ဒါေပမဲ့ သူကေဖာက္မယ္ဆိုလဲေပးေဖာက္ရမွာဘဲေလ။
အဲဒီေနရာကို ထပ္စမ္းတယ္ ၊ ႐ိုက္ျပန္ေရာ။ ဒီတခါ သူကေျပာတယ္ "အပ္အေသးနဲ႕ ဘဲလုပ္မယ္ ၊ လုံးဝမနာေစရဘူး" တဲ့။ ယုံပါတယ္။
အပ္စထဲ့လိုက္တယ္ ၊ အမယ္ ေသြးေတြက်လာတယ္ ၊ အမ်ားၾကီးေတာ့မဟုတ္ဘူး ၊ ေဆးထိုးအပ္အဝနားမွာတင္ ေသြးကုန္သြားတယ္။ မထြက္လာေတာ့ဘူး။ အဲဒါနဲ႕ ေသြးေဖာက္တဲ့ဆရာမလဲ မတတ္ႏိုင္ဘဲ အပ္ကိုဆြဲထုတ္လိုက္ရတယ္။ ခဏေနေတာ့ ေနာက္ဆရာမ၁ေယာက္ထပ္လာတယ္ ၊ သူတို႕ ကအံ့ဩေနတာ ၊ ေသြးတိတ္ေဆးေသာက္ထားလားတဲ့ ၊ ကိုယ္ကလဲမေသာက္ဘူးေပါ့။
ဘယ္ဘက္လက္ကို ႐ိုက္ျပီးလာေဖာက္တာ၊ ေသြးကထပ္မထြက္ဘူးဗ်ာ။ အဲဒါနဲ႕ ဆရာမက အထဲမွာထပ္ရွာတာ ၊ ေတြးရင္ေၾကာက္ဖို႕ ေကာင္းတယ္။ အရမ္းနာလို႕ ထေအာ္ပစ္ခ်င္တယ္။ အထဲမွာလွည့္ေနတာ က်ဥ္ေၾကာသြားထိတယ္။ ၾကက္သီးထစရာပါဘဲ။ ေနာက္ေတာ့ ဘူးအျပည့္ ထုတ္လို႕ ရသြားတာပါဘဲ။

အဲ့ဒီေသြးထုတ္ရင္းနဲ႕ ၉တန္းတုန္းကအေၾကာင္းသြားသတိရမိတယ္။ ေသြးထုတ္တာနဲ႕ ေဆးသြင္းတဲ့အေၾကာက တူတူပဲလားမသိပါဘူး။

ငယ္ငယ္က မာလကာသီးဆို အရမ္းၾကိဳက္ ၊ မာလကာသီးစားျပီး ဗိုက္နာလို႕ ။ ေနာက္ေတာ့ အူအတက္ေရာင္လို႕ တဲ့။ operation လုပ္လိုက္ရတယ္။ ခြဲစိတ္ျပီးေတာ့ ေဆးေတြထပ္သြင္းရတယ္ ၊ အဲ့ဒီမွာ ျပသာနာက လက္ေရာင္လာတယ္ ၊ ေဆးမဝင္ေတာ့ဘူး။ အဲဒါဆရာမက အေၾကာထပ္ရွာျပီးေျပာင္းသြင္းျပန္ေရာ၊ ရွာလို႕ မရျပန္ဘူးဘဲ။ ေျခေထာက္ထိေတာင္ရွာမယ္ဆိုျပီး ျဖစ္သြားတယ္။ ၃ နာရီေလာက္ ရွာလိုက္ရတယ္။ ေနာက္ေတာ့ရသြားတာပါဘဲ။
ခြဲစိတ္ဆရာဝန္ၾကီးေတြက အရမ္းကြၽမ္းက်င္တယ္ ၊ ခ်က္ခ်င္းကိုရွာေတြ႕ တာပဲ ၊ သူ႕ ကြၽမ္းက်င္ရာပါဘဲ။

Saturday, April 4, 2009

သံေယာဇဥ္


၈တန္းတုန္းက သြားတက္ရတဲ့က်ဴရွင္၁ခုမွာ အသားျဖဴျဖဴနဲ႕ ပိန္ပိန္ေကာင္မေလး၁ေယာက္ ၊
ကိုယ္ကလဲ စကားနဲ ၊ သူကလဲ စကားနဲ ၊ အက်င့္ကအဲဒီထဲက တူေနတာ။ မလႈပ္တလႈပ္နဲ႕ ၊ ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္စရာေလး ၊ ဒါေပမဲ့ သူမ်ားေတြလို လြယ္လြယ္ကူကူ ခင္လိုက္တာမ်ိဳးလဲမရွိ၊ သူကလဲအဲဒီတိုင္းဘဲထင္ပါ့။
ဒါေပမဲ့ သူမဟာ ကိုယ့္ဘဝမွာ အခင္မင္ အရင္းႏွီးဆုံး သူငယ္ခ်င္း၁ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။
ေနာက္ေတာ့က်ဴရွင္တက္ရင္းနဲ႕ ခင္ခြင့္ရသြားတာပါဘဲ။
တက္တဲ့ေက်ာင္းကတူတူပဲ။ သူက ၅တန္းမွ ေက်ာင္းေျပာင္းလာတာေလ ၊ ဒါေတာင္ေက်ာင္းမွာမသိဘဲ။ ကိုယ္ကေက်ာင္းမွာ စတားမွ မဟုတ္ဘဲ :)
သူမ်ားေတြလို ဟိုဘက္ခန္း ဒီဘက္ခန္းလဲ သြားမွ မသြားတာ။ သူကလဲ ကိုယ့္ကိုမသိဘူးတဲ့ ၊ ဘာဆန္းလဲ ဒီေလာက္စိတ္တူေနတာ။
တခ်ိန္ ၾကိဳက္တဲ့သူ တူတူျဖစ္မွာေတာင္ စိုးရိမ္ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က သူ႕ အတြက္ စြန္႕ လြတ္ေပးမွာပါ ၊ သူ႕ ကိုအဲေလာက္ခ်စ္တာပါ။ သူမ်ားေတြလို သူငယ္ခ်င္းၾကိဳက္တဲ့သူကို လုယူတတ္တဲ့ အစားထဲမွာ မပါပါဘူး။
အဲဒီတုန္းက အဲေလာက္မခင္ေသးဘူး။ ၉တန္းက်ေတာ့ က်ဴရွင္မတူေတာ့ဘူး ၊ ၁၀တန္းလဲမတူပါဘူး။ မုန္႕ စားဆင္းခ်ိန္ ေက်ာင္းမွာေတာ့ အျမဲေတြ႕ ျဖစ္ေနတယ္။
၅တန္းကေန ၁၀တန္းထိ တူတူေပါင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ လဲအရမ္းခင္တာပါဘဲ။ သူငယ္ခ်င္းနဲေတာ့ ရွိတဲ့သူငယ္ခ်င္းဘဲ ခင္တာ မဆန္းပါဘူး။
ကိုယ့္အခန္းထဲက ဘယ္သူနဲ႕ မွ သူငယ္ခ်င္းမလုပ္ဘူး။ ေဘးမွာထိုင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ဘဲျပီးတယ္။

အရင္ ၅တန္း မွ ၇တန္းထိ အခန္းမေျပာင္းဘဲတူတူတက္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕လဲ အရမ္းခင္ပါတယ္။
၈တန္း အခန္းခြဲသြားေတာ့ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ခုဏက က်ဴရွင္မွာသိခဲ့တဲ့သူငယ္ခ်င္း အခန္းသြားတူပါတယ္ ၊ သူတို႕ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သြားပါတယ္။
ေက်ာင္းမွာနာမည္ၾကီးတဲ့သူေတာ့သိပါတယ္။ ကိုယ္ကသိပ္ေတာ္တဲ့ အခန္းမွာမဟုတ္ပါဘူး၊ ညံ့ပါတယ္ ၊ C ခန္းမွာပါ။
ဒါေပမဲ့ ၈တန္းက်ဴရွင္မွာခင္လိုက္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုေတာ့ဘယ္သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ မွမတူပါဘူး။ သူ႕ ကိုေတာ္ေတာ္ခင္တာပါ။ ညီအစ္မလိုလို ၊ အခ်စ္ေတာ္လိုလို ဘယ္လိုမွန္းေတာ့မေျပာတတ္ဘူး။
သူ႕ အတြက္ဘာဘဲလုပ္ေပးရ ေက်နပ္တယ္။ သူကလဲ အဲဒီတိုင္းဘဲ။ ခဏခဏ ငိုခ်င္တာလဲတူတယ္။ သူကပိန္တယ္ ၊ ကိုယ္ကဝတယ္။ အဝတ္အစား အျမဲတူတူဝတ္တယ္။ ကိုယ့္မွာဘာရွိလဲ သူ႕ မွာလဲရွိရမွ။ ၁၀တန္းျပီးေတာ္ေတာ္ၾကာမွ သူနဲ႕ က်ဴရွင္တူတူတက္ရင္း အရမ္းခင္သြားတာ။
တရုတ္က်ဴရွင္တက္ေတာ့ အဲဒီကအမၾကီး၁ေယာက္က နင္တို႕ ကအျမြာလားတဲ့ ၊ ဟုတ္တယ္လို႕ ။
ဟိုကလဲေျပာတာကို ယုံတယ္။ အမွန္က တရုတ္နာမည္စာလုံးမွမတူတာကို။ သူမ်ားကိုလဲ ၂ေယာက္ အတည္ေပါက္နဲ႕ ေနာက္ေသး။
သူနဲ႕ မရင္းႏွီးခင္တုန္းက ေရွ႕ မွာတျခားသူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ျပသနာေတြ ရွိခဲ့ဘူးတယ္။ ဒါကိုသူလဲ သိတယ္ ၊ သူလဲ နဲနဲမွ မေက်နပ္ဘူးတဲ့ ၊ ကိုယ္လဲမေက်နပ္ေပမဲ့ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူးေလ။
ခုထက္ထိ အဲဒီလူေတြနဲ႕ လမ္းမွာေတြ႕ ရင္ သူကကိုယ့္ထက္ပိုနာျပတာ။ ၂ ေယာက္တူတူေနမယ္လို႕ ေျပာခဲ့ျပီးမွ သူက မိဘစကားနားေထာင္သြားျပီေလ။
ဒီတိုင္းဘဲ သူမ်ားကိုေပးလိုက္ရေတာ့မွာေပါ့ေလ။ သူ႕ မဂၤလာပြဲ ကိုေတာ့တက္ခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ သြားျဖစ္မယ္မထင္ပါဘူး။ သြားရင္ကိုယ္ဘဲခံစားရမွာေလ။
သူကေတာ့ေပ်ာ္ေနမွာေပါ့။ အရင္တုန္းက ၂ေယာက္ထဲတူတူ ေလွ်ာက္သြားခဲ့ရတဲ့ ဘဝကိုေပ်ာ္တယ္။
အမွန္က သူ႕ မဂၤလာပြဲမတိုင္ခင္ အရင္တုန္းကလိုဘဲေပ်ာ္ခ်င္လို႕ ျပန္ခ်င္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ သူအားေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူး။
ခုဆို အသည္းတျခမ္းပဲ့သြားပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂လက သူကေျပာတယ္ ၊ သူ႕ဆီျပန္လာပါတဲ့။ တူတူအလုပ္လုပ္ျပီးေနမယ္လို႕ ေျပာတယ္။ အခုေတာ့လဲ ေဆာင္ေတာ့မယ္တဲ့။
အေျခအေနေတြကေျပာင္းလဲသြားျပီေလ။
အရင္တုန္းက သူ႕အိမ္က သူ႕ ကိုအိမ္ေထာင္ခ်ေပးမယ္လို႕ ေျပာရင္ ကိုယ္ကအျပင္းအထန္ကန္႕ ကြက္တယ္။ အေမကေျပာတယ္ ၊ သူမ်ားကိတ္စ မကန္႕ကြက္ရဘူးတဲ့။
အဲလိုေျပာျပီးထဲက ၊ သူဒီ၁ေခါက္လာေျပာေတာ့ အားေပးလိုက္တယ္။ ရင္ထဲမွာေတာ့မေကာင္းပါဘူး ၊ သူ႕ ကိုေတာ့စိတ္ခ်မ္းသာေစခ်င္ပါတယ္။
သူယူခ်င္တာကို ကိုယ့္ေၾကာင့္မယူျဖစ္တာေတာ့မေကာင္းပါဘူးေနာ္။ သူကလူၾကီးေတာ့နဲနဲဆန္တယ္ ၊ အိမ္မွာအၾကီးမို႕ လားမသိ။
သူနဲ႕ ကြဲကြာတာ ငါးႏွစ္ရွိျပီ။ သူကႏွစ္တိုင္းျပန္လာဖို႕ ေျပာတယ္။ ကိုယ္ကလဲမျပန္ျဖစ္ေတာ့ သူစိတ္ကုန္သြားျပီထင္တယ္။ မိဘစကား နားေထာင္သြားတာေပါ့။
ရင္ထဲမွာ သူနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ အျမဲရွိေနပါတယ္။